Als ik mijn voet verkeerd zet, dan vlieg ik zo door het luchtruim WOOH tot als er iets in de weg staat, een gebouw of zo BAF en dan verander ik opeens in een superheld, in kapitein Bracabrak en dan heb ik een dodelijke staart vol gifpijlen en MOS - maar dat mos is niet zacht, dat schuurt! Dus als er dan een inbreker met zijn kop over wrijft dan ligt die helemaal open!
Wim Helsen is uniek, met zijn mix van stand-up, cabaret en spoken word. Tenminste, dat denk ik, want ik moet toegeven dat ik niet zo enorm veel weet over het fenomeen comedy. Maar Wim Helsen is dan ook niet echt comedy. Je moet hem bezig gezien hebben om te begrijpen wat er zo speciaal aan is. Een show van Wim Helsen is een rollercoaster met loopings van absolute hilariteit die op de meest onverwachte momenten afwisselen met steile afdalingen van de meest onpeilbare tristesse. En vaak weet je niet eens waar je je precies bevindt op dat parcours van loopings en afdalingen, met als resultaat dat de helft van de zaal zich krom lacht, terwijl de andere helft zich ongemakkelijk begint te voelen bij de droefheid die, als een soort gitzwarte dubbele laag, steeds voelbaar blijft op de achtergrond.
Je moet een genie zijn om zoiets voor elkaar te krijgen en het bovendien als een coherent, steek makend geheel te presenteren, maar het lukt hem zonder probleem. Het logische besluit is dan ook dat Wim Helsen een genie is.
En nog eentje om het af te leren:
Zoals u ziet ben ik alleen gekomen vandaag. Mijn vrouw, die kon er niet bij zijn. Want die is dood. Ja, gestorven. Tsjk. Een spijtigheid, he. Maar ja. C'est la vie. We ploegen verder, he. Een prachtige vrouw nochtans, mijn vrouw. Een prinses. Mooi, lief, charmant, vrouwelijk, intelligent, aandachtig, trouw - belangrijk he, trouw - een tikkeltje jaloers was ze, een beetje bezitterig. Op het verstikkende af, zeg maar, he. Gelijk een teek die zich vastbijt in je vel en zich volzuigt met je bloed, een ziek wijf eigenlijk MENS IK WAS DAT WIJF BEU. En zeiken en mekkeren en jammeren en moeilijk doen en met niks akkoord gaan. "Jamaar Wim dit jamaar Wim dat jamaar Wim ginder jamaar Wim zus jamaar Wim zo jamaar Wim ik heb dat nooit geleerd, ik weet niet hoe dat moet deemoedig kijken tijdens het pijpen". ZO'N WIJF WAS DAT. Ziek, egocentrisch, vuil, lui, vulgair... DIK. Kapot, ik ging daaraan kapot! Kapot kapot kapot kapot kapot k- LETTERLIJK kapot LETTERLIJK he, letter per letter LET-TER-LIJK k- enfin, niet echt letterlijk letterlijk.
Voor wiens interesse geprikkeld is: de zaalshows Bij mij zijt ge veilig en Het uur van de prutser zijn fenomenaal. Ze zijn allebei in boekvorm verschenen, al moet ik er meteen bij zeggen dat Wim Helsen lezen zonder zijn dictie erbij te horen een beetje is als geblinddoekt maar met het geluid vollenbak naar Die Hard With A Vengeance kijken. Je weet wel wat er gaande is, maar je mist toch een belangrijke laag. In elk geval, Bij mij zijt ge veilig is intussen ook al op dvd uitgebracht, en gelukkig maar. En als ik me niet vergis is Heden soup!, zijn eerste, ook op dvd en papier uitgebracht. Die zou ook fantastisch moeten zijn, maar dat durf ik zelf niet met het hand op mijn hart zweren omdat ik die nog niet heb gezien. Nu ja, iedereen weet dat als 1+1 twee keer na elkaar 2 is, dat de derde keer waarschijnlijk ook wel zo is. Probeer zeker ook een paar afleveringen van Het programma van Wim Helsen te pakken te krijgen, er staan redelijk wat fragmenten van op Youtube.
0 reacties:
Een reactie plaatsen